Strona główna

Witamy na stronie internetowej parafii pw. św. Jana Pawła II w Lublinie. Nasza parafia znajduje się nieopodal Zalewu Zemborzyckiego na Osiedlu Wrotków. Dojazd do naszej parafii możliwy jest od ul. Nałkowskich - Wapowskiego. Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć wydarzeń, które miały miejsce na terenie naszej parafii.

Aktualności

Peregrynacja obrazu Matki Bożej Latyczowskiej

2014-09-12 20:21

Z dniem 15 września br. rozpoczyna się w naszym mieście peregrynacja cudownego obrazu Matki Bożej Latyczowskiej. Obraz ten docelowo znajdzie się w kościele Matki Bożej Różańcowej przy ul. Bursztynowej. Każdego dnia w innym kościele przeżywana będzie kolejna tajemnica różańcowa. We środę, 24 września obraz Matki Bożej Latyczowskiej nawiedzi naszą parafię w dniu rozważania tajemnicy światła: Ustanowienie Eucharystii. Program nawiedzenia obrazu i historia obrazu znajduje się na naszej stronie internetowej.

 

Program peregrynacji w parafii Św. Jana Pawła II w Lublinie

Środa – 24.09.2014

17.30 – Powitanie obrazu Matki Bożej

18.00 – Uroczysta Msza Święta

20.00 – Różaniec – cz. światła – z lampionami i procesją po placu kościelnym

21.00 – Apel Jasnogórski

 

Czwartek – 25.09.2014

6.30 – Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Maryi

7.00 – Msza Święta w intencji rodzin naszej parafii

8.00 – Różaniec – cz. radosna

9.00 – Msza Święta z udziałem chorych

10.00 – Różaniec – cz. bolesna

10.30 – Spotkanie modlitewne dla przedszkolaków

11.00 – Różaniec – cz. chwalebna

12.00 – Anioł Pański

13.00 – Czuwanie przy obrazie Matki Bożej

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego, a następnie Msza Święta na zakończenie nawiedzenia obrazu Matki Bożej Latyczowskiej w intencjach złożonych przed obrazem Matki Bożej

16.30 – Nieszpory na zakończenie nawiedzenia obrazu Matki Bożej w parafii

17.00 Pożegnanie obrazu Matki Bożej Latyczowskiej

 

 

 

Historia obrazu  Matki Bożej Latyczowskiej

 

– Tu przez wieki wszystko się zmieniało. Tylko ptaki śpiewają jak dawniej – powiedział proboszcz Sanktuarium Pani Latyczowskiej na Ukrainie, ks. Adam Przywuski, któremu niestrudzenie pomagają siostry loretanki.

KS. PAWEŁ SIEDLANOWSKI

Historia zatoczyła potężne koło. Po latach szatańskiej walki ze wszystkim, co wiąże się z Bogiem, to niezwykłe miejsce, tak jak 400 lat temu, przywołuje do siebie tych, którzy przetrwali komunizm, i tych, którzy dopiero uczą się wiary.

Światło nad wiejską chatą

Na Podolu, 21 km od Deraźnia i 365 km od wschodniej granicy Polski, leży miasto Latyczów. Zostało założone przez króla Kazimierza Wielkiego w 1366 r. Wraz z miastem tragiczne wydarzenia przeżywał klasztor i otaczany czcią wizerunek Maryi.
Papież Klemens VIII podarował dominikanom kopię obrazu Matki Bożej z bazyliki Santa Maria Maggiore. Zakonnicy przybyli z nim na Podole pod koniec XVI w. Starosta Jan Potocki, który był kalwinem, do Latyczowa wpuścił ich na prośbę swej żony, Elżbiety z Kamienieckich, gorliwej katoliczki. Dominikanie osiedlili się w jednej wiejskiej chacie, a drugą przystosowali na kaplicę. Jak głosi legenda, podczas nabożeństwa zaczęło cudownie jaśnieć oblicze Maryi. Mieszkańcy, spostrzegłszy niezwykłą jasność nad prowizoryczną kaplicą, myśleli, że to pożar. Gdy zobaczyli, że z obrazu Bogarodzicy promieniuje światło, pełni radości oddali Jej hołd. Sam starosta uznał to za cud, nawrócił się i jedno z pomieszczeń zamkowych przeznaczył na kaplicę.
Dzieje Rzeczypospolitej w XVII w. były bardzo burzliwe. Najazdy Tatarów i bunty Kozaków niszczyły kraj. W Latyczowie wojsko Rzeczypospolitej wielokrotnie modliło się do Maryi – i odnosiło zwycięstwa. Niestety, najazd Chmielnickiego w 1648 r. zniszczył świątynię. Kościół przeznaczono na stajnię. Dominikanie wraz z obrazem schronili się we Lwowie. Powrócili tu dopiero w 1702 r., odbudowali kaplicę. 1 lipca 1722 r., w wigilię święta Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, przy licznie zgromadzonym rycerstwie i wiernym ludzie, obraz został przeniesiony do kaplicy. Odtąd 2 lipca stał się dniem wielkiej uroczystości dla mieszkańców Podola. Na doroczny odpust – „Wielką Jagodną”, pielgrzymowały rzesze mieszkańców Podola i wierni obydwu obrządków zza Dniepru.

Tułaczy los

Od powrotu z wygnania Matki Bożej Latyczowskiej zaczęto spisywać cuda, jakich doznali wierni. Papież Pius VI, dekretem z 11 stycznia 1778 r. „uznawszy rzeczywiście cudownym ten Obraz Matki Bożej, w dowód uznania i najwyższej czci przysłał złote korony dla uwieńczenia skroni świętego Oblicza”. Uroczystej koronacji obrazu Matki Bożej dokonał 4 października 1778 r. bp Stanisław Rajmund Jezierski.
Nastał dramatyczny czas zaborów i prześladowań. Ale nawet i one nie były w stanie powstrzymać pielgrzymów. Lud katolicki Podola, a nawet prawosławni przychodzili do Maryi wypłakać swój ból i bezsilność, opowiedzieć o razach kozackich nahajek…
W 1905 r. car wydał ukaz tolerancyjny, przywracający wolność religijną. Ale klasztor był zbyt zniszczony, by mógł być w nim obraz. Po I wojnie światowej przez pewien czas przechowywano go w Winnicy, następnie w Piatniczanach, potem znów w Latyczowie. W 1920 r. wobec postępującej ofensywy bolszewickiej proboszcz ks. Franciszek Szymkus wraz z cofającym się wojskiem polskim wywiózł go do Warszawy. Umieszczono go w kaplicy gimnazjum Towarzystwa Oświatowego im. Cecylii Plater-Zyberkówny, a w latach 30. obraz przewieziono do katedry w Łucku.
W obawie przed profanacją ze strony NKWD obraz w 1945 r. został przewieziony w wagonie towarowym przez siostry ze Zgromadzenia Służek Najświętszej Maryi Panny do Lublina, na ul. Bernardyńską. Tu przebywał 39 lat. Po pożarze w Wielki Piątek, 22 kwietnia 1984 r., obraz Matki Bożej Latyczowskiej przeniesiono do kaplicy sióstr w Lublinie, przy ul. I Armii WP 9, gdzie pozostaje do dzisiaj.

Królowa Wołynia i Podola

Po II wojnie światowej kościół latyczowski zamieniono na magazyny. W 1984 r. świątynię podpalono. Dzięki wiernym ocalał jedynie krzyż ołtarzowy z 1862 r. oraz relikwiarz z XVI w. Dopiero 27 maja 1989 r. siłą odebrano zniszczony kościół, a dwa lata później władze zwróciły budynki przyległe do świątyni i teren przykościelny. Obecny proboszcz parafii i kustosz sanktuarium, ks. Adam Przywuski, przybył tu z diecezji siedleckiej. To kapłan z wielkim charyzmatem.
Od 1989 r. sanktuarium Królowej Podola i Wołynia odzyskuje dawną świetność. Pielgrzymują tu wierni diecezji kamieniecko-podolskiej. W zrujnowanym przykościelnym klasztorze podominikańskim z XVIII w., który ma trzy kondygnacje po około 1500 m kw. każda, proboszcz organizuje dom rekolekcyjny i dom pielgrzyma. Wielką pomocą i wsparciem zarówno dla księdza proboszcza, jak i parafian są siostry loretanki, które pracują tu od kilku lat.
6 lipca 2006 r. uroczyście świętowano jubileusz 400-lecia obecności cudownego wizerunku Matki Bożej w Latyczowie. Ponieważ prawa międzynarodowe nie pozwalają na powrót obrazu, który znajduje się w Lublinie, legat papieski oraz – w imieniu Episkopatu Polski – bp Henryk Tomasik przekazali latyczowskiemu sanktuarium kopię obrazu Salus Populi Romani z rzymskiej bazyliki Matki Bożej Większej, pobłogosławioną przez Ojca Świętego Benedykta XVI w Krakowie w 2006 r.
Nie rozbłysło światło, jak 400 lat temu, nie zadrżała ziemia. Ale dokonał się cud – cud wolności.

 

z: http://www.rozaniec.eu/index.php?m=Rosary&a=ShowRosarySectionArticle&rsa_id=1555&cPage=0

Galeria

Kontakt

Parafia rzymskokatolicka
św. Jana Pawła II
ul. Biskupa M. Fulmana 9
20-492 Lublin
tel. 603-198-214
e-mail: parafia@jp2.lublin.pl
numer konta:
72 1240 1503 1111 0010 3387 9430

© 2014 Parafia św. Jana Pawła II w Lublinie